را برگزيده گفته ايمان كه تصديق است نماند و بايد پياپى تازه گردد ، و گفته‌اند سخن با اهل كتابست كه فرمان شدند در باور داشتن پيغمبر اسلام و قرآنش چنانچه باور داشتند آنچه خود دارند از تورات و انجيل و سبب فرمان آنها بباور داشتن كتاب خود گرچه باورشان داشتند يكى از دو چيز است : 1 - در تورات و انجيل وصف پيغمبر ما ثبت است و نبوت او و هر كه او را و قرآنش را باور ندارد بدانها هم باورى ندارد چون تكذيب وى تكذيب تورات و انجيل باشد . 2 - خداى عز و جل فرمان داد آنها را باعتراف بمحمد و قرآن و بكتابى كه پيش از او فرود آمده كه انجيل است و آن درست نباشد جز باعتراف به عيسى نيز كه او هم پيغمبر مرسل است . و هر كه كفر ورزد به خدا يعنى منكر او شود يا او را مانند خلقش داند يا فرمان او را نبرد . . . و جدائى نيندازد ميان آنان همه ( 152 - النساء ) و همه را باور دارد مزد موعود را ببرد يعنى ثواب را و آن را مزد ناميده براى بيان استحقاق آن . . . و پناهنده‌اند به دو ( 175 - النساء ) يعنى به رشته طاعت او يا طاعت پيمبران و حجج او يا بدينش كه فرمود پناهنده شويد بحبل خدا همگى ، در تفسير على بن ابراهيم است كه منظور تمسك بولايت على و ائمه پس از او است و رهنمايدشان بسوى او براهى راست . طبرسى گفته ( در مجمع البيان ج 3 ص 147 ) صراط مفعول دوم است يعنى شناسد بدانها راه راست را يا حال است يعنى به آنها توفيق دهد كه بفضل او كه باوليائش داده برسند و به آنها كمك كند براى سلوك راه هر كه نعمتش داده از فرمانبرانش و در پيروى از آثارشان . من گويم : در تفسير على بن ابراهيم ( ص 606 - 612 ) است كه راه راست على عليه السّلام است . آمرزش دارند ( 9 - المائده ) از گناهان و مزد دارند و ثواب بزرگ طبرسى ره